Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dzielna świnka. Jeszcze tylko małe hop.
Malutkie.
Ej, sam chciałeś jechać.
Teraz tylko…
trochę wyżej.
Heihei?
Ale jak?
Słyszycie coś?
Wiem, że gdzieś tam są inne plemiona.
Inne wioski…
I pewnego dnia ktoś mi wreszcie odpowie…
Jesteś legendą.
Heihei!
Ty boski, genialny kurczaku!
Ludzie tu byli!
Na co czekacie?
Wracamy do domu!
Widać dom!
Widać już brzeg z daleka
To Motunui czeka
Wszystkich tu ludzi Ze snu budzi słońca blask
To my!
Pływamy co dnia w nieznane
Historie się piszą same
Ocean i ląd są z nami dziś
Odkrywamy świat!
Jest tak, jak miało być
Tak, jak miało być
Idą dobre dni!
- To my! - Tu każdy wysoko mierzy
Będą z nas kite surferzy
Rodzą się zdrowe dzieci
- I postęp do przodu leci! - To my!
Dach rośnie jak palmy!
Gdzie mój wiek emerytalny?
Przodkowie są dumni z nas Powrócił tu dawny ład
Pierwszy raz jest tak!
Jak zawsze miało być Tak, jak miało być…
Muszą śpiewać tak?
Pewnie i to jak
Cześć, dzieciaki!
Chodźcie tu, niezłą bajkę dla was mam
O takiej jednej, co gna wśród fal
I kocha morze
A jej ziomkiem to jest półbóg sam
Najlepszym ziomkiem!
Zadbali o wyspę nam
I za horyzont pływamy dziś!
Przyznajcie, że
Tego nie przebije nic
Chyba że Maui by też polubił mnie.
- Ta, akurat. - Patrzcie!
Płynie do nas!
Wraca zza fal Vaiana
Pokaż, co wieziesz dla nas
Ta łódka jest ciut za krótka
Więc szybko wprowadzę kilka zmian
Za rafę pływamy aż To fakt
Nie wierzysz, to patrz
Za rafą jestem, patrz!
Wyścig z tatą, co?
Tato, przecież ja z tobą nie mam szans.
- Dziś wypływamy dalej - Vaiana!
I zmartwień nie mamy wcale
Umiemy swą drogę znaleźć
Dzięki Vaianie, łoo!
Hej!
A gdy do domu wracam
Zza horyzontu świata
To czuję, że wreszcie Żyję tak, jak chciałam żyć
To my! Vaianę tu znają wszyscy
Ona przyszłością wyspy
A morze i ląd są nasze dziś
Bo odkrywamy świat
To my!
Jest tak, jak miało być
Idą dobre dni
Odkrywamy świat!
Jest tak, jak miało być!
- Tak, jak miało być - Tak, jak miało być
Nowość!
Polubisz te owoce.
Ja niczego nie lubię.
Upiekę kiedyś tego kuraka!
- Fajne ciuszki! - Ehe.
I nawet mamy własnego Puę.
Ma na imię Buła!
- Z drogi! - Uważaj!
Nowa łódź. Jak się pływa? Tylko szczerze.
Trochę ciężko się obraca żagiel, ale…
- Jasne! - Nie, Loto, nie trzeba…
Auć.
- Hej. - Cześć.
To się nazywa bryza z fryza.
Od nich się tego nauczyłem.
Mów, jak poszło tym razem?
Znalazłaś coś?
Była tam polanka,
którą w pewnym sensie pokazał mi Heihei…
To nie pochodzi z naszej wioski.
Nie wiem jeszcze, z czego jest zrobione, ale to dowód.
Gdzieś tam muszą żyć inne plemiona.
Nie wiem, czemu ich nie odkryliśmy,
ale tato, ta wyspa…
to chyba miejsce, gdzie mogę je odnaleźć.
Tylko teraz trzeba odnaleźć te gwiazdy.
Vaiana!
Siostrzyczka!
- Siostra! - Hej, mała!
Hej, duża!
Chodź do mnie!
Zostawiłaś mnie na zawsze!
To były tylko trzy dni.
Ale usychałam z tęsk…
- Co mi przywiozłaś? - Jak to?
Obiecałaś mi prezent.
Co ja tu mam?
A co to robi?
A co to…
Dokąd idziemy?
Kiedyś z tej groty korzystali nasi przodkowie.
Tu dowiedziałam się, że byliśmy odkrywcami.
Opowiadała mi o tym nasza babcia.
Babcia!
Kazała ci złapać Mauiego za kudły i krzyknąć:
„Jam jest Vaiana z Motunui!
Wsiądziesz na pokład mojej łodzi i oddasz serce Te Fiti”.
Nieźle się wczułaś.
Wiem.
A ile ci to zajęło?
- Parę tygodni? - Tygodni?
To dłużej niż najdłużej.
No wiem.
Ale to była ważna misja.
Bo gdybym nie popłynęła, nie nauczyłabym się żeglować.
Tak jak nasi wodzowie.
Jak ostatni wielki nawigator.
Tautai Vasa.
Zanim Maui ukradł serce Te Fiti i przestaliśmy wypływać za rafę,
Tautai Vasa chciał połączyć nasze plemię
ze wszystkimi ludami, calutkiego oceanu.
Wyobrażasz sobie, co by to było?
Ile to by dało możliwości?
Całe morze.
A ponieważ już umiem żeglować,
muszę dokończyć misję naszego wodza.
I patrz…
To wskazówka jak to zrobić.
To niech Maui płynie, a ty ze mną zostaniesz!
Maui sobie gdzieś tam sobie półboguje, ale jeśli się tu pojawi,
to złapiesz go za kudły i powiesz mu, co robić.
Od razu mówię, że nie szukam dymu.
Ja i moja boska klata tylko tu przechodzimy.
Kiedy otworzysz portal do wyspy, od razu się stąd zawinę.
Niby dlaczego miałabym dla ciebie łamać zasady?
Już mojemu szefowi wystarczająco zalazłeś za skórę.
Ej, to Nalo zaczął.
I ty chcesz go wykończyć?
A może znów cię wyręczy twoja znajoma śmiertelniczka?
Błagam.
Mówisz o tej lasce z łodzią, co ma durnowatego kurczaka?
Ledwo ją znam.
Wykorzystałem ją, żeby odzyskać swój hak.
Nalo jest bogiem, Maui.
Jeśli tylko spróbujesz łączyć ludy oceanu, to on cię zabije.
I tę małą też.
To sprawa między nim a mną.
Vaiana nie ma z tym nic wspólnego.
To ty nauczyłeś ją żeglować.
Więc teraz ona ma z tym bardzo dużo wspólnego.
Tajemnicza wyspa? Super.
Mogę wziąć próbkę?
Vaianę znowu gdzieś niesie
Jedzcie!
Bo boczuś wam wystygnie.
Przechodzimy na wege.
Kochana…
Dziś czeka nas coś więcej niż uczta.
Dawno temu
nadano tytuł ostatniemu wielkiemu nawigatorowi,
który tak jak ty nie bał się marzyć.
Nasz święty tytuł. To ktoś więcej niż wódz.
To Tautai.
Przywódca. Ktoś, kto umie łączyć ludzi i ocean.
Moja droga,
uczyń nam zaszczyt i przyjmij to wyróżnienie.
Zostań pierwszą od wieków Tautai naszego plemienia.
Pokaż wszystkim, jak daleko mogą sięgać marzenia.
Tak oto bierzemy łyk z czary naszych przodków,
jak niegdyś robił to Tautai Vasa,
i uroczyście nadajemy ci ten tytuł.
By połączyć naszą przeszłość, teraźniejszość
i przyszłość, która czeka za horyzontem.
Niechaj nasi przodkowie wciąż wskazują nam drogę.
Hej, duża!
Jestem dumna, że mogę służyć naszemu plemieniu.
Niechaj przodkowie wciąż wskazują nam drogę.
Tautai Vasa.
Motufetū powinna być pod gwiazdami.
Co?
Zwinąć żagiel!
Ster w górę!
Nie!
Co tu tak pusto?
Tautai Vaiana.
Taka jest wasza przyszłość, jeśli nie odnajdziecie innych plemion.
Samotność
oznacza dla nas zagładę.
Nie rozumiem.
Zwrócenie serca Te Fiti to był dopiero początek.
Musisz stawić czoła wiatrom.
Na nowo połączyć ludy oceanu.
Odnaleźć Motufetū.
Ale ja nie wiem, dokąd płynąć.
Znak ognia na niebie wskaże ci drogę.
Czekaj, chociaż powiedz, czy to daleko stąd.
O wiele dalej niż mnie udało się dopłynąć.
Znajdź Motufetū.
Połącz ludy oceanu!
Nie!
Vaiana!
Motufetū.
Muszę odnaleźć wyspę Motufetū.
Dobrze.
Więc poszperałem tu i tam, no i…
Motufetū.
Czyli co?
To pradawna wyspa,
przy której spotykały się wszystkie szlaki wodne
i łączyły ludzi z najróżniejszych zakątków oceanu.
Ale nagle zniknęła przez klątwę.
Klątwę?
Rozszalał się huragan
zesłany przez zawistnego boga Nalo,
który uznał, że zdobędzie większą władzę, jeśli rozdzieli ludzi oceanu i ich osłabi.
Skaże ich na śmierć.
Nasi przodkowie wierzyli,
że da się dopłynąć do wyspy i zdjąć klątwę.
Odnowić szlaki wodne.
Że tylko w ten sposób można na nowo połączyć nasze plemiona.
Albo wyginiemy.
Musimy zwołać radę plemienia…
Wodzu!
Ognisty znak na niebie.
On ma wskazywać mi drogę.
Do nieznanych gwiazd.
To może zająć całą wieczność.
Tautai Vasa nie wrócił z tej wyprawy.
Duchy przodków mówią do nas.
Możemy już jej nigdy nie zobaczyć…
Dlaczego już cię nigdy nie zobaczę?
Simea, nie, to tylko tak…
Nie chcę, żebyś wyjeżdżała!
Simea…
Mamo, to…
tak szybko się dzieje.
A co jak…
Jesteś teraz Tautai, córeczko.
Są chwile,
na które nikt nie jest gotowy.
Choć wiele dróg wskazują gwiazdy
Dziś ta jedna wzywa mnie
Popłynąć mam, ale nie wiem gdzie
Czy wiele jest w legendach prawdy?
Choć nowe brzegi mi się śnią
Co, gdy wiatr wywieje mnie na drogę złą?
Jak odejść, gdy
Tu bliskich mam i dom?
Jak spełniać sny
Gdy zawsze tak odległe są?
Na nowy ląd
Mam popłynąć śladem gwiazd
Czy nie zgubię się wśród fal
Gdy dziś wypłynę w dal?
Aż na nowy ląd
Już nie będzie drogi wstecz
Naszą przyszłość z tą melodią będę nieść
Aż na nowy ląd
Za horyzont płynąć w morze
Czy się świat nie kończy tam?
Czy zobaczę jeszcze ludzi, których znam?
Wzywają mnie
Już nadszedł czas
Wyruszyć chcę
Lecz jak mam znów pożegnać was?
Na nowy ląd
Płynąć mam przez wiele dni
Światło gwiazdy niech się tli
Bo gdy wyruszę stąd
Aż tam na nowy ląd
Już nie będzie drogi wstecz
Naszą przyszłość z tą melodią będę nieść
Aż na nowy ląd
A gdybym zgubić miała się
Czy pamiętać będziesz mnie?
Babcia!
Ja zawsze będę przy tobie
Wsłuchaj się w twych przodków głos
I czym ty się tak zaczęłaś przejmować?
Teraz nie będzie jak ostatnio.
Ostatnim razem byłaś za młoda, żeby zrozumieć, ile możesz stracić
albo się nauczyć.
No i sama zobacz. Wciąż jesteśmy razem.
Może odrobinkę inaczej.
Nie wiem, dokąd cię ta przygoda zaprowadzi,
ale wiem, że zawsze będziesz wierna swojemu ja.
Gra nie toczy się tylko o Motunui.
Nie tylko o nas.
Dlatego popłynę ku nieznanym gwiazdom
i połączę na nowo ludy oceanu.
A potem bezpiecznie wrócę do domu.
Na nowy ląd
Gdy dopłynę w świetle dnia
Wrócić zawsze radę dam
Bo znam już swoje ja
Jestem Vaiana!
Z Motunui ruszam dziś
Ale serce moje tutaj będzie bić
Niechaj mnie Niesie prąd
Płynę stąd
Na nowy ląd
Zaczekaj, ktoś musi płynąć z tobą.
Heihei i Pua się nie liczą.
Mam płynąć na drugi koniec oceanu.
Nie oczekuję od ludzi…
Ludzie pójdą za tobą wszędzie, jeśli im na to pozwolisz.
Ostatnio był z tobą kurczak.
Będzie mi potrzebna większa łódź.
O, tak! Nowiutka
łódź dwukadłubowa.
Lepszej nie stworzyłam! Wypas!
- Dobajerzona tak, że proszę siadać. - Loto!
Chcę, żebyś popłynęła ze mną.
A! To trzeba ogarnąć lepszy sprzęt.
Stary rolnik? I morze?
Nie możemy jeść wyłącznie ryb.
Ale to trzeba podlewać i obornikiem podsypać.
Nawet jak ci dam najlepszego ucznia, będziecie głodować.
No właśnie. Potrzebny fachowiec.
Tak! Potrzebny fachowiec…
Dzięki! Boski jesteś!
Wzięła mnie pod włos.
Cześć, Maui.
Dawno cię nie widziałam.
Nie wiem, gdzie jesteś, ale…
Przydałbyś mi się teraz.
Maui!
- Moni. - Tak, jesteśmy tu obaj.
I on, i ja.
To część takiej naszej sagi.
Grubo.
Szkoda, że nie ma tu Mauiego.
Przydałby ci się ktoś, kto zna wszystkie legendy,
kto ma mega krzepę,
a do tego dba o włosy i…
Chyba znam kogoś bardzo podobnego.
Tak!
Popłynę z Vaianą na wyprawę, bo przodkowie wzywają!
Ludzie, szykujcie się na relację z pierwszej ręki!
Chcę płynąć z tobą.
Wrócę do ciebie najszybciej jak się da.
Obiecuję.
A jak nie wrócisz?
Ocean…
jest moim przyjacielem.
Twoim też.
On nas łączy.
Nawet jeżeli popłynę
jeszcze dalej niż najdalej,
to zawsze będę z tobą.
To weź ze sobą coś z domu.
Kochamy cię, Vaiana!
Złapcie się czegoś.
Dobra, spokojnie.
Jeszcze raz.
Historia bohaterskich czynów nie może się tak skończyć.
Nikt nie będzie podnosił ręki na naszą przyszłość.
Więc dzisiaj powstaniecie na mój znak.
I razem zawalczymy o wolność!
Ten od razu skumał.
O tobie mowa, przystojniaku.
Teraz weź się skup i skocz po mój hak.
Aport.
Tak! Tak! Dawać. Wyżej.
O to chodzi, o to chodzi! Tak!
Jeszcze trochę! Wyżej, tak!
Brawo. Jazda. Dużo nie zostało…
Nie, nie.
Co wy…
Głowa do góry. Wiesz, że zaraz coś wymyślę.
Nie. Nie chcę, żeby mnie ratowała.
Kolejny raz.
Bo tego nie przeżyje.
Nalo nienawidzi ludzi. Nawet bardziej niż mnie.
A nie czarujmy się. Nienawidzi mnie maks!
Więc im dłużej młoda się w to nie miesza, tym lepiej.
Sami sobie poradzimy.
Mam cię.
Wypuściłabym cię, ale…
bardzo chcę poznać twoją przyjaciółeczkę.
Mam dla was niespodziankę.
Co? Ej… Ej!
Smacznego życzę!
Loto! Co ci odbiło?
Rutynowa modernizacja.
Pięknie.
Ta łódź jest perfekt.
Ideałów nie ma.
Zawsze jest jakaś luka, a z niej nauka, a potem śmierć.
Moni! A wiosło?
No fakt! Ty to się znasz na żaglowaniu.
Nie, nie! Czekaj!
Cały ocean tak jakby na nas liczy.
Więc musimy się ogarnąć, trzymać kurs…
i najlepiej nie wypadać za burtę.
Chwila, a gdzie rolnik?
Kiedy tą łajbą przestanie bujać?
Na morzu są fale, więc…
- Moni! - Loto. Moni to ten artysta.
Słuchajcie, nie dopłyniemy, jeśli…
Nie liczcie, że ocean nas sam zawiezie!
Ciecz jest nieobliczalna.
A ja nie umiem pływać!
Może trzeba było wcześniej… Dobra…
Wszystkim miny zrzedły.
Kto zbudował tę głupią łódkę? Gdzie jest toaleta?
- To mój projekt. - Po co się na to godziłem?
Trzeba było…
Nie wiem, o co tu chodzi.
Słuchajcie!
Jeśli mamy dopłynąć do Motufetū i zdjąć klątwę, musimy współpracować.
Działać w jednym rytmie!
Nie będę z wami śpiewać!
To się jeszcze okaże!
Weź obudź odkrywcy myśl
I w końcu daj żyć historii
Płyniemy w nieznane dziś
Wyzwól się od teorii
Zobacz sam
Lepsze nie może być nic
Wszystko jest lepsze niż nic.
Oceanie, pomóż trochę.
Do słonka chodź, wystaw twarz
Bo pięknej pogody szkoda
Choć minę grobową masz
Woda urody ci doda
Uwierz mi
Lepsze nie może być nic
- Matko, ale mnie mdli. - Wiem, co może pomóc.
Słońce kusi, a wiatr w żagle dmie
Łódź się wywróci i skończymy na dnie
- Loto! - Czysta matma.
Morska woda się pieni
A my niestrudzeni
Płyniemy w to morze
I lepsze nie może być nic
Lepsze nie może być nic
I to nie pic
Nie może lepsze być nic
Nic?
Łoooo!
Gdy łódź przez ocean gna
Nic złego nie grozi nam
Weź nie bądź dziadersem
Rozkoszuj się wspólnym rejsem
Łooo
Lepsze nie może być nic
Chciałbym dać już nogę na ląd.
Jak ja to kocham!
Z bandą głuptaków na rejs, to był błąd.
Woda w głowach nam chlupie
Wciąż i to jest super
Słyszymy ciut gorzej
Lecz lepsze nie może być nic
- Błąd. - Co?
Wiesz, odrobinę cię poprawię Zażalenie małe złożę
Bo uwierzyłam prawie Że nic lepsze być nie może
Zejdźmy na ziemię Perfekcja to mit
Pasowało ci w refrenie Ale to zwyczajny kit
Ideał to powód Mojego dążenia
Myślenia, tworzenia A także cierpienia
Bo mam w sobie geniusz Z odrobiną ADHD
I jak coś ulepszyć wiem już Zanim skończyć dałam radę
Nadzieja się w tobie tli Wiesz i w tym rzecz
Z naszej łodzi nie będzie nic Bo zalewa ją teraz ciecz
Konstrukcyjny błąd Może powtórzymy test?
Tak Lecz trochę nam zasobów brak
I tu moje motto Nigdy nie daj się zwieść
Bo życie daje lekcje A potem jest śmierć
Lepsze nie może być nic
Chyba tego nie przebije już nic
- Lepsze nie może być nic - Serio lepsze by nie mogło być nic
No chodź, Kele. Ocean cię wzywa.
Już z tego łapiemy sens
Zabierzcie mnie na brzeg!
Gdy nowy brzeg woła
To dopłynąć zawsze się zdoła
Łooo!
Lepsze nie może być nic
Ej, wszyscy śpiewamy!
- Pośród fal - Gnamy w dal
- Prosto stąd - Morski prąd
- Niesie nas - Na nieznany ląd
Łooo!
Lepsze nie może być nic
Dajesz, Kele!
Łooo
Lepsze nie może być
Nic
Czy właśnie zniknęło to, za czym mieliśmy płynąć?
Tylko…
bez paniki. To na pewno
ma jakieś logiczne wytłumaczenie.
Tak, to na pewno dobry omen.
Hej!
Moni, trzymaj ster!
Próbuję.
Ale chyba z łodzią jest coś nie tak!
Łódź jest w porządku. Znosi nas prąd.
Jak to?
Cześć, kolego…
Wiem tylko tyle, że mam płynąć za ognistym znakiem,
więc jeśli dajesz mi znać, że mam zmienić kurs,
to daj kciuk w górę i będzie po sprawie.
Ziemia?
Ziemia!
To Motufetū!
Dopłynęliśmy!
Łatwo poszło.
To ludzie tak krzyczą?
To nie wyspa.
A ten hałas…
to nie ludzie.
- Kakam… - Mora?
Zwiewamy stąd!
Co za hańba.
Żeby rolnika zabiły kokosy.
Nie zwracają na nas uwagi?
To spoko. To chyba spoko, co?
Okej, załoga?
Pod pokład!
Wykorzystuje siłę odśrodkową, żeby nadać nam prędkość!
Uważaj!
Pa, pa! Miło się z wami pływało!
No dawaj, ty Kaka…
Owaka.
Słuchać mnie!
Jesteśmy na wiekopomnej wyprawie!
Musicie nas wypuścić.
Chwila, nie!
Niedobre kokosy!
Co jest grane?
To jest…
Marzenie.
Gamoniu. Oni pytają, czy to narysowałeś,
bo chcą, żebyś wyjaśnił historię z ich obrazka.
To wasza wyspa
leży na tych samych wodach, co Motufetū.
Ale gdy Nalo ukrył szlaki morskie, żeby pokonać ludy oceanu,
nagle wasi przodkowie zgubili drogę do domu.
Kiedy się wydawało, że ją odnaleźliście,
zatrzymał was ten przerośnięty małż.
I teraz boicie się, że rozdzielono was na zawsze.
Czyli oni cały czas
tylko próbowali wrócić do domu.
Ale jeżeli pomożemy wam pokonać monstrum, wy pomożecie nam dotrzeć do Motufetū.
Jak drużyna.
Co oni? Najpierw nas sflaczyli,
a teraz każą ubić to coś?
Przecież ja nawet palcem nie kiwnę.
Bo w naszych mięśniach jest pełno neurotoksyn, więc…
Moment! Chwilunia.
Ten małż to właściwie jeden wielki mięsień.
Gdybyśmy podpłynęli i trafili go w splot nerwowy,
to mięczak wymięka, a my heja na Motufetū.
Myślisz, że to się uda?
I my to mamy zrobić.
Szkoda, że nie możemy się ruszać.
Spokojnie. Zaraz to naprawią.
Jak?
Co to jest?
Smakuje kokosem.
Wystarczy, że po nas przelazł!
Dobra, skąd weźmiemy neurotoksynę?
Z każdej strony złoto.
Szybko. Spadamy stąd!
Co jest?
Przecież mamy umowę.
Załatwimy małża, a wy nas zabieracie na Motufetū.
Taki knyp, a jaki silny.
Salutuje bohaterom, żeby oddać im cześć.
Albo żegnają nas przed śmiercią.
Łooo.
Jak trafić w ten cały splot?
Nawet nie wiemy, jak on wygląda.
Zorientujemy się, kiedy go zobaczymy.
Taaa.
Więc teraz…
Motufetū, wita was?
Sukces goni sukces.
Nie, nie, nie!
I dlatego zawsze trzeba mieć plan B.
I plan C.
Plan D mają tylko psychole.
Nie!
Uciekajmy stąd!
Czekaj! Co ty chcesz… Nie!
- Moni! - Vaiana!
Vaiana!
Vaiana?
Vaiana!
Niezła jazda.
Kakazmora.
To wszystko przez nich!
Najmocniej pana przepraszam.
Niesamowite.
To musi być kwas.
Mówi ci coś: Chee Hoo?
Tak jest!
Teraz tylko muszę odzyskać moje maleństwo.
Maui!
- Dziara mu się rusza. - Ej.
- Dziara się rusza! - Precz…
Słuchajcie. Ja jestem półbóg.
- Farcik! - Przestań!
Też chcę dostać w paluszek.
Dobra. Zasada numer jeden…
Nie.
A żeby to… Czy ktoś…
Ktoś mnie może postawić?
- Już biegnę! - Nie.
Ty nie.
I właśnie tak idole wyglądają na żywo.
Jest ekstra, co nie?
Dobra…
Zasada numer jeden. Nie widzieliście mnie w tym czymś.
Choć wciąż wyglądam bosko.
Wyglądasz jak kamień z nerek.
A ty jak ktoś, kto go aż za dobrze zna.
Dobra…
O, jak miło. Boczuś.
Okej, czuję, że jest tu tło historyczne, które najwyraźniej mnie ominęło.
Ale wiecie co? Chrzanić to.
Nie mieszam się, skoro wy i tak…
Wiecie, jak jest… Znaczy, przesadzam.
Nic wam nie będzie. Bzdury gadam.
Chodzi o to, że mam teraz jeden ważny boski temat…
Więc spadam załatwiać tę sprawę.
W porządku. Niedługo wrócę.
A wy mi nie umierać i z nikim nie gadać.
A jak spotkacie babę z nietoperzami, wiać.
To wariatka.
Z dala od niej, bo będzie po was.
Powodzenia. Maui żegna!
Prowiant na drogę!
Prowiant?
Gdzie jest Vaiana?
Simea?
Simea!
Skąd się tu wzięłaś?
Mnie tu nie ma.
Za to ciebie zjadł wielki małż
i nasze plemię wyginie.
Bo nie połączysz ludzi oceanu
i duchy przodków powiedzą:
„Vaiana, zawiodłaś nas na zawsze. Na zawsze. Na zawsze”.
Spokojnie.
Dam radę.
Dasz radę.
Nie bój się.
Ja nie gryzę.
Peka gryzie.
Od wieków nie przywiało tu żadnego żeglarza.
Fajne wiosło.
A chcesz je obejrzeć z bliska?
Zadziorna.
Czyli jest coś, co nas łączy, Vaiana.
Dziewczyna, którą wszyscy bogowie mają na językach.
Kim jesteś?
Matangi.
Strażniczka tego niebywale romantycznego zakątka.
Ty tu mieszkasz?
Nie z własnej woli.
Maui nigdy o mnie nie wspominał?
Pewnie nie zdążył, bo się tatuażami lansował.
Chodź, zapraszam.
Nigdzie z tobą nie popłynę.
- Muszę… - Uciec stąd,
zdjąć klątwę Nalo i znaleźć Motufetū.
Chętnie pomogę.
Znasz drogę do Motufetū?
Myślisz, że gdzieś dotrzesz tylko wtedy, kiedy znasz drogę?
Na tym polega nawigowanie.
Sporo nauki przed tobą.
Prawdziwy nawigator nie ma pojęcia, dokąd płynie.
O to właśnie chodzi.
Żeby odkryć drogę do miejsca, którego nikt wcześniej nie znalazł.
Jeżeli chcesz zdjąć klątwę Nalo, nie możesz działać tak jak zwykle.
Weź no zgub się trochę.
Dlaczego miałabym cię słuchać?
Bo Nalo też trzyma mnie tu siłą.
Chcę, żebyś go pokonała,
bo wtedy będę wolna.
Co?
Siedzę tu już z milion lat
Bez cienia szans, by ujrzeć świat
I z nudów błądzę wciąż z kąta w kąt
Więc bliżej chodź
A zdradzę to
Jak masz się wydostać stąd
To nie jest tak, że do celu prowadzi tylko jedna droga.
Wystarczy, że na sprawę spojrzysz odrobinę… nie jak zwykle.
Nie jak zwykle jak?
Miło, że pytasz!
Się rusz! Się zgub!
Rzuć ster i błądź
Bez dróg na skrót Ty zdaj się na los
Kto nie ryzykuje, z góry wie, Że przegrał, co miał
Jesteśmy jak Wierz lub nie
Jak oceanu krople dwie Ryzyko kręci nas!
Kotku, chodź!
Rzucimy się w toń
To chyba najgorsza rada.
Myśl nie jak zwykle!
Weź rozejrzyj się
Nikt nie wie skąd Tu płynie prąd
Nadziei brak Na stały ląd
Wolna możesz być Więc kiedy, jak nie dziś?
Zaufaj tylko mi W końcu to twoja misja
I twe przeznaczenie Poruszyć masz dzisiaj i morze, i ziemię
Popłynąć masz tam gdzie nie sięga słońce
Bo jesteś drogi początkiem i końcem
W głąb toni się rusz! Się zgub!
Rzuć ster i błądź
Bez dróg na skrót Ty zdaj się na los
Kto nie ryzykuje, z góry wie, Że przegrał, co miał
Jesteśmy jak Wierz lub nie
Jak oceanu krople dwie Ryzyko kręci nas
Skarbie, to jak? Słuchaj…
Czy nie widzisz, co się dzieje? Obawę w sobie stłum
Wiatr w żagle twoje wieje A ja tu stoję
I słyszę tylko wody szum
Masz szansę, więc korzystaj Masz wybór, więc dokonaj go
Gdzie dobro jest, a gdzie jest zło? Zaufaj mi
I poznaj drugie dno
Się rusz! Się zgub!
Rzuć ster i błądź
Bez dróg na skrót Ty zdaj się na los
Kto tchórzy, z góry wie, Że przegrał, co miał
Jesteśmy jak Wierz lub nie
Jak oceanu krople dwie Ryzyko kręci nas
No już!
Się zgub!
Czasem opłaca się szukać innej drogi.
Więc co teraz zrobisz?
Chyba się zgubię.
Się zgub!
Zawsze istnieje inna droga.
Boski portal.
Niestety nie przeniesie cię prosto na Motufetū.
Ale skróci drogę tobie i twojej załodze.
I panu Kędziorkowi.
O kim mówisz?
Żywa reklama trwałej ondulacji.
Maui!
Nie obawiaj się! Pomoc właśnie nadeszła!
Otworzyła go?
O to chodziło? Trzymałaś mnie w smarkach, bo chciałaś, żeby ona mnie znalazła?
Na pewno nie trzymałam cię tam, bo gadka się nam kleiła.
Czekaj!
To jak? Skaczemy?
Musisz tu zostać?
Zdejmij klątwę Nalo,
a może się jeszcze spotkamy.
Pamiętaj, warto myśleć nie jak zwykle.
Czasem, żeby odnaleźć drogę, musisz się zgubić.
Powodzenia, Tautai Vaiana.
Dasz radę.
Jak Nalo się o tym dowie, sprzątnie nas jednym piorunem.
Maui w sumie super.
- Daj pyska! - Hura! Hura!
Jesteśmy w portalu bogów!
Nie wierzę! Znowu razem!
Do tego Maui! Ej, chwila.
Gdzie on jest?
Kędzierzawa?
Maui!
Masz nowe wdzianko?
A ja od wieków noszę te same liście.
Tak się cieszę, że tu jesteś!
Hej, mały, tęskniłam!
Piątka!
Sorki. Przegięłam. Przegięłam?
To najpiękniejszy dzień mojego życia.
Świetny gość. Bardzo lubię psychofanów.
Możemy zamienić słówko?
Pua! To jest Pua.
Jest z nami Kakamora.
Myślałam, że nas zdradzi, ale jest mega spoko,
bo inaczej nigdy nie poznałabym super Matangi
- i nie wpadła na ciebie… - Mogę?
…a teraz zdejmiemy klątwę…
Sorki, mów.
Wszyscy zginiecie.
Co?
Nalo nie nasłał na Motufetū byle burzy.
Ukrył ją w giga cyklonie na przeklętych wodach, z których nie ma ucieczki.
A do tego zatopił ją na dnie oceanu.
Więc nikt nie może do niej dotrzeć. I jeśli ja nie zdejmę klątwy, to właśnie
dojeżdżacie do stacji Groby Główne.
Dlatego nie powinnaś się w to mieszać,
bo stąd nie ma wyjścia
i zaraz zginiesz, twoja załoga zginie
i tym razem zginie też kurczak.
Ale…
miło cię widzieć.
No i w ogóle.
Bardzo śmieszne, Maui.
Przecież tu jest miło i nie ma się czego bać.
O, patrzcie!
To te gwiazdy!
Wreszcie je widać!
Słuchajcie…
Gdyby przodkowie w nas nie wierzyli, to by nas nie wezwali.
Lepiej jak wzywa przodek niż tyłek.
Minie chwila, zanim skumacie ten żart.
Tautai Vasa kazał płynąć do Motufetū, bo tylko tak uratujemy naszą przyszłość.
A czemu ten mądrala nie powiedział ci, że ona jest na dnie?
Bo kazał mi płynąć tam, gdzie ognisty znak.
A on doprowadził nas do ciebie.
I to ma sens, bo jeśli Nalo myśli, że jest silniejszy,
gdy ludzie są rozdzieleni,
to chyba możemy zdjąć jego klątwę, działając wreszcie razem.
Ty wyławiasz wyspę, a ja na niej staję.
„Maui i Vaiana, najlepszy duet!
Wszyscy nas kochają!”
To się musi udać.
Nie, oceanie?
Ocean?
Vaiana…
Ocean…
tutaj ci nie pomoże.
Babcia!
Wydaje mi się, że to prezent powitalny…
od Nalo.
Bujaj się, brzydalu!
Załoga! Na miejsca, pełna współpraca
i do roboty!
Ty się już lepiej nie zajmuj rekrutacją.
Dziadek! Kryj się!
Znowu te dzbany.
Szanuj starszych!
Ja mam trzy tysiące lat.
Więc jestem starszy-szy.
Musimy wytrzymać do wschodu słońca.
One żerują tylko nocą?
No pewnie.
Tak jest!
On właśnie puścił do nas oko?
Jest za nami!
Trzymać się!
Na tym żaglu nie zrobisz ciasnego zwrotu.
Zrobię!
Vaiana!
Moni!
Vaiana! Vaiana!
Moni!
Nie, rusz ster!
Moni!
Moni…
Coś wymyślimy.
- Duchy przodków… - Vaiana…
Łódź Tautai Vasy.
To kiepski moment, żeby mówić „a nie mówiłem”,
więc tego nie powiem, bo cię to tylko zdołuje…
- Weź… - Ale wierzę w ciebie.
Może tylko ja. Właśnie…
Rozchodź to, młoda. Co?
Przecież byłem miły.
Gdzie hakiem za cyc? Przestań!
Dobra, pogadam z nią.
Nic nie mów.
Po prostu…
Za każdym razem, kiedy wydaje mi się,
że robię, co powinnam,
wszystko nagle się wali.
Nie wiem…
Moni prawie zginął!
Jeżeli przeze mnie historia naszego plemienia się zakończy…
Czego się wydurniasz?
Coś nie halo, koleżanko?
Może jest tak, że żeby zdjąć klątwę,
musimy współpracować.
Ja wyłowię wyspę,
ale to człowiek musi się na niej znaleźć.
Słuchaj. Wiem, jak jest.
Nikt nie lubi knocić swojej roboty.
Po co do mnie przyszedłeś?
Dlatego że…
kiedyś też miałem doła.
I myślałem, że to się już nie zmieni.
Aż pojawiła się pewna osoba.
Której z początku nie doceniałem.
A ona mi bardzo pomogła.
Czemu tym razem czego się nie tknę,
zmienia się w dramat?
Czekaj.
Jest jeden sposób.
Chcesz się rozchmurzyć?
To musisz poczihurzyć.
Jesteś żenujący.
Ale i tak mnie kochają!
Byłem człowiekiem, a teraz…
jestem półbogiem.
Więc nigdy nie wiesz, co cię czeka.
Akurat.
Mnie czeka huragan z potworami.
Chcesz się rozchmurzyć?
Tylko nie śpiewaj.
No to tak
Niełatwy masz start I nie chcesz wrócić do gry
Vaiana, obróć to w żart Ej weź, no kto jak nie ty?
Zaczerpnij energię z fal I z nóg te potwory zwal
Ja czekam na „efekt wow”!
Mała, jesteś the best Wiedziałem to cały czas
Rękawów nie masz? To nic Bo wciąż został ci as
Te wody ci mrożą krew? Ty musisz w nie wejść jak szef
To nie w twoim stylu tak martwić się
No dalej, Dawaj, mała…
Chee Hoo!
Kim jesteś? Kim jesteś? Kim jesteś? Powiedz mi
Nie możesz się poddać No chyba ci się śni
Vaiana, kochana Za przeznaczeniem idź
Rachu ciachu I do piachu
Dawaj, mała Chee Hoo!
No chyba nie będziesz Się byle boga bać
Od zawsze wiedziałem Że cię na więcej stać
Vaiana, kochana Za przeznaczeniem gnaj
Rachu ciachu I do piachu
Dawaj, mała Chee Hoo!
Uwierz mi
Bóg burzy sam stchórzy, Bo sztuczny ma bic
Gdy już skończymy z tą zrzędą, legendą będziesz jak nic
Potwory na wodzie To mój dzień jak co dzień
Ja je na śniadanie jem Tak jak dżem
Jesteś mądra, a Nalo przy tobie to flądra Bo ogarnięte to morze masz!
Dlatego z tobą się wożę
Wiem o tym, bo szkoliłem cię sam A powiem ci, że na ludziach się znam
Kto radę da? No ty, moja droga W końcu nie każdy ma ziomka półboga
Chee Hoo!
Kim jesteś? Kim jesteś? Kim jesteś? Powiedz mi
Nie możesz się poddać No chyba ci się śni
Vaiana, kochana Za przeznaczeniem idź
Rachu ciachu Dawaj, mała
Chee Hoo!
To mój gest Darmowy coaching robię ci dziś
Więc zdaj test I przestań z myślami już się bić
To ty stworzyłaś lepszego mnie
Nie ściemniam ci tutaj, nie, Ja bez ciebie bym był na dnie
Znalazłaś na mnie plan, mimo że Straszny ze mnie był dzban
Więc pora dziś na mój ruch By cię pocieszyć za dwóch
Luz blues, zdejmiemy ten czar Koncepcję już mam
Choć pomysł ten jest głupi i zły
To powiem ci, że nie poznałem nikogo Aż tak odważnego jak ty!
Kim jesteś? Kim jesteś? Kim jesteś? Powiedz mi
Nie możesz się poddać No chyba ci się śni
Vaiana, kochana Za przeznaczeniem idź
Rachu ciachu I do piachu
Dawaj, mała Chee Hoo!
No chyba, nie będziesz Się byle boga bać
Od zawsze wiedziałem Że cię na więcej stać
Vaiana, kochana Za przeznaczeniem gnaj
Rachu ciachu Dawaj, mała
Chee Hoo!
Vaiana, kochana Marzenia dogoń dziś
Rachu ciachu I do piachu
Dawaj, mała Chee Hoo!
Vaiana, kochana Za przeznaczeniem idź
Rachu ciachu Dawaj, mała
- Chee Hoo! - Chee Hoo!
No dawaj, księżniczko.
Wciąż nią nie jestem.
Wszyscy i tak myślą, że jesteś.
Wiem, że postawiłam przed wami
trudne zadanie.
Że nasza łódź jest
w bardzo słabym stanie.
Ale wierzę, że razem możemy…
Udało nam się ją naprawić.
Przodkowie nam trochę pomogli.
A ja zrobiłem dekoracje.
Używając kurczaka.
Szacunek.
Nalo chce skazać ludzi na śmierć.
Ale my się tak łatwo nie poddamy.
Musimy go przechytrzyć.
Wykonać ruchy, których się nie spodziewa.
Mam w głowie kilka rozwiązań…
I mamy w ekipie półboga.
Może się trochę zapuścił,
ale to lepsze niż nic.
Dla mnie jesteś super.
Okej. Płyniemy do wnętrza huraganu Nalo.
Kiedy już wyłowię wyspę, wszyscy na nią wskakujecie.
To będzie wyjątkowo trudna misja.
Więc jeśli któreś z was…
Całe życie uczyłem się historii naszego ludu.
A teraz z tobą mogę ją przeżywać.
No to załoga!
Zdejmujemy tę klątwę.
Tak.
Kopę lat nie wyciągałem wyspy z dna morza.
Wiem, że na ugiętych kolanach.
Nic mi nie strzeli.
Wiesz co? Szoruj pod pachę.
Rośnie w moich oczach.
Jak jakiś wrzód.
Wzruszające.
Dobra, działamy.
I wracamy do domu.
Kędzierzawa.
Zwykła burza.
Tylko taka trochę większa.
Aż zatęskniłem za potworem z lawy.
Spora ta fala.
Przepłyniemy przez nią. Wszyscy na pozycje.
Na mój znak zmieniamy kurs.
Te, mądrala.
Zerknij na zegar słoneczny.
A co? Która godzina?
Ta, w której Maui się zabawi!
Wyciągamy wyspę i pokażmy tej boskiej trąbie, kto tu rządzi!
Tak jest!
To jest wojna!
Będzie niezła jazda, co?
Wypad!
Zmieniamy kurs i płyniemy na nią!
- Loto? - Jestem!
Serwus, Nalo!
A zobacz to!
Ej, co jest?
Tak!
Zapisuj!
Ej, bez takich!
Lecą prosto na nas.
Robimy zwrot! Teraz!
Tylko nie to!
Maui!
Nic mi nie jest. Ale połowę ściąłem. Liczy się.
Nalo to oszust.
I tchórz, bo…
boi się mnie. Wiadomka.
On się tobą nie przejmuje.
Oj, przejmuje i to bardzo.
On ludzi próbuje powstrzymać. Nas.
Czemu się uśmiechasz?
Bo możemy to wykorzystać. Zwabić Nalo i odwrócić jego uwagę.
Wtedy Maui dostanie się do środka
i wyłowi wyspę.
- Zamieńmy się. - Jasne.
Wcześniej nie byłaś w stanie wyminąć tych trąb.
Teraz niby będzie inaczej?
Chyba mam niezły pomysł.
Tylko do tego muszę ściąć maszt.
Jeśli będziesz nam pomagał,
nigdy nie zdejmiemy klątwy Nalo.
Musimy odciągnąć huragan.
To jedyna szansa.
Płyńcie najszybciej, jak się da.
Ja mogę wyłowić milion wysp,
ale jeśli nie postawicie na nich swoich stóp, to…
Do zobaczenia, Maui.
Do zobaczenia, Vaiana.
Boczek, Omlet…
Wielki sokół!
Zluzujcie trochę!
Widzimy się na wyspie!
Loto!
Sunąć się!
Ta trąba zaraz nas wciągnie!
Przydałby się prototyp, ale…
Baja bongo!
Loto! Jesteś genialna!
Wiem, ale bez Moniego by się nie udało!
Uwaga!
Trochę to waży!
Wyciąga Motufetū!
Nalo się zorientował.
Musimy koniecznie wejść na wyspę.
Inaczej nie zdejmiemy klątwy!
Szybko!
Co ty nie powiesz?
Idzie druga fala!
Za wolno płyniemy!
To trzeba coś wyrzucić!
Szybciej tam!
Trzymajcie się!
Zwrot!
Wyżej!
Nie!
Maui!
Maui…
Maui!
Nie!
Vaiana!
- Już po nas. - Co teraz zrobimy?
Zginiemy!
Nie damy rady.
Zgubiliśmy drogę!
Musimy się zgubić.
Muszę się zgubić, żeby odnaleźć drogę.
Odnajdę drogę na wyspę!
Zawsze jest inna droga!
- Nie! Co robisz? - Utopisz się!
Znajdźcie Mauiego!
Vaiana?
Vaiana!
Vaiana…
Vaiana.
Proszę, nie możesz teraz.
Błagam…
Błagam.
Ciągle jesteśmy razem.
Może odrobinkę inaczej.
Na nowy ląd
Przybędziemy wszyscy wraz
Nasze drogi złączy czas
Gdy nas poniesie prąd
Aż na nowy ląd
Każdy zacznie jeszcze raz
W tej krainie nieskończonych mórz i gwiazd
Drogę znam
Płyńmy tam
Wzywa nas ten ląd
Awansowałaś.
No.
Czy to znaczy, że…
Tak. Może kiedyś dorobisz się tak fajnych jak moje.
Ziemia!
Co to była za akcja!
Jak my to przeżyliśmy, co?
Vaiana! Ty żyjesz!
Ocean!
Tęskniłam.
No jedz. Nie żałuj sobie. Jeszcze troszkę.
Po wyławianiu wysp zawsze robię się głodny.
Smacznie pachnie.
To jest Motunui.
Dom.
A to jest jego.
Mówię biegle po kokosowsku.
Tyle tu wysp…
Tak.
A kto wie?
Może pewnego dnia ktoś znowu tutaj…
Ty to kiedyś przegniesz.
To ludzie?
Ludzie!
Bum! Obecny!
Ale bałagan.
Drobnostka!
Hej, co słychać?
Kopary opadły!
Słuchajcie, szukam dziewczynki o imieniu Simea.
Cześć.
Jest tu jakaś Simea?
Ja jestem Simea.
Właśnie widzę.
Chwileczkę…
Maui!
Fanki Vaianki! Potrzymajcie go.
Myślałam, że jesteś większy.
Właśnie, dużo większy.
Dobra. Twoja starsza siostra
przesyła ci prezent.
Prosto z Motufetū.
A co to robi?
Siostrzyczka!
Siostra!
Hej, mała!
Hej, duża!
Fajny kamień przywiozłaś.
Poczekaj na drugą niespodziankę.
A to dopiero początek.
Już blisko ląd za mgłą
Na horyzoncie rośnie wyspy brzeg
- W pamięci ciągle mamy dom - Prowiant na drogę!
- I kiedyś go znajdziemy - Zestaw powiększony!
Na drodze tej!
Czytamy z księgi odkryć każdy znak
Historia przodków nie pozwoli
Na mieliznę nigdy wejść
W pamięci cięgle mamy dom
Więc kiedyś go znajdziemy
Na drodze tej
Jakim prawem śmiertelniczka dotarła do Motufetū?
I zdjęła moją klątwę?
Więc…
Ja oczywiście nie mam pojęcia, jak jej się to udało.
Przestań, spłaciłam swój dług. Jesteśmy kwita!
Nie.
To dopiero początek.
Sorka. Diaboliczny śmiech to twoja działka.
Zagalopowałem się!
Mnie też ta lokowata wyrolowała.
Więc strasznie ci współczuję, bo wiem, przez co przechodzisz.
Gdybyś chciał o tym pogadać…
Kumam, jeszcze nie. Mam nowy numer, chcesz posłuchać?
Ma tytuł Kleszcze niespokojne.
Trzeszczą kleszcze Kleszcze dreszcze
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć.
Coś w tym stylu. Można się nauczyć liczyć.
Tekst - Alicja Roethel