IK ZAL GEEN BOEREN MEER LATEN
Wat is dat? - We ruziën over wie meer van je houdt.
O ja? Nou, ga je gang dan maar.
Jij houdt meer van hem. - Nietes. Jij.
Vecht het nu maar uit. Jullie mogen de picknick met de baas niet verpesten.
Ha, lekker.
Ik moet m'n onzalige geluiden kwijt. Ik wil bij de picknick niet afgaan.
Is dit wel genoeg? De baas is dol op je gelatinepudding.
Mr Burns zei alleen dat hij die wel lekker vond.
Dat was de enige keer dat hij me geen sufferd noemde.
Daar is het, jongens, Stately Burns Manor. De hemel op aarde.
M'n baas komt ook, dus jullie moeten je vader liefde en/of respect betonen.
Moeilijke keus. - Ik neem respect.
Blij dat u gekomen bent. - Dank voor uw uitnodiging, Mr Burns.
Ik heb voetbal gemist. - Stil, Tom.
Toe, geen ruzie maken. Gaat u zich maar vermaken in de tuin.
Ontsla die man. Hij mag de picknick niet verknallen.
Hij is vóór het touwtrekken weg. - Prima.
- Goedemiddag, Mr Burns. - Dag...
Simpson. Homer. - Alstublieft.
Dit moet uw lieftallige vrouw 'Marge' zijn.
En dit is de kleine Lisa. Goh, ze groeit als kool.
En dit is Knart. - Bart.
Verbeter hem niet, Knart. Kijkt u eens wat we hebben: gelatinepudding.
Dat heeft iedereen meegebracht.
Iemand heeft verteld dat ik van dat spul hou. Gooi het maar op de hoop.
Doe alsof u thuis bent.
Je kan in je onderbroek rondlopen. - Luister eens...
Moeilijkheden?
Nee hoor. Ik feliciteer m'n zoon met een grapje over z'n vader.
Vergeet niet, de anderen denken dat we een aardig, normaal gezin zijn.
Wie het eerst in de fontein is.
Wat een schattig meisje.
Laten we ze naar de crèche brengen en wat gaan drinken.
Ik ben geen drinker.
Is dat uw zoontje niet die de zwanen martelt?
Ik heb toch wel zin in een drankje.
Kunnen we de kinderen alleen laten? - Jawel.
Waar hangen jullie uit?
Zo. - Rustig, of je bent je baan kwijt.
Attentie. Het vader-zoonzaklopen begint over vijf minuten.
Deelname is verplicht, herhaal: verplicht.
Ken je de regels nog? - Ja. Kop dicht en laat de baas winnen.
Ik weet niet van wie ik meer hou. M'n zoon die midvoor is...
of m'n dochter die toneel speelt.
Meestal kijk ik naar hun cijfers, maar dit keer hebben ze allebei tienen.
Mijn gezin is ook buitengewoon. - Jouw gezin?
Anderen zien het buitengewone niet, maar het is er wel...
en als het niet echt zo is, zijn we toch minstens middelmatig.
Ik wil niemand ongerust maken, maar er zit wat alcohol in deze punch.
Staat u klaar, Mr Burns?
Bent u gereed?
Start, Mr Burns.
Wat een zielig gedoe. Ik ga erop af.
Op het nippertje dit jaar.
Marge, kom hier. - Heb je die punch geprobeerd?
Hou op en kom mee, de baas gaat een toast uitbrengen.
Ik ben geen drinker.
Mooi moment om te beginnen.
Hou op met dat vreselijke getoeter.
Ik dank u allen...
voor uw komst.
Kap ermee, Marge.
Maar het is tijd voor het afscheid. Verwijdert u zich van mijn eigendom.
Blijf niet rondhangen. Over tien minuten laat ik de honden los.
Heb je je geamuseerd? - Ja. Bedankt, pap.
Zo mag ik het graag zien.
Vraag z'n naam. Ik voorspel hem een goede baan in de kerncentrale.
Vlug, geef me een kus. - Maar ik ben je zoon.
Alsjeblieft. Vijf piek voor een kus.
Die wil een wit voetje halen. - Heel scherp gezien, meneer.
Hè hè, dat is voorbij. We kunnen weer gewoon doen.
Hoe bedoelt u? - Ach kom.
Dat geslijm. 'Ik hou van je, pap.' Ga nou toch gauw.
Ik heb medelijden met u. - Hoezo?
Na jou. - Dank je wel.
Ik eerst. - Nee, ik.
Je ziet er moe uit, schat. Zal ik rijden?
O schat, ik word niet goed.
Homie, stap in. - Hier hoor je thuis.
Er kan er nog een bij, Homer. - Je hoort bij ons.
De vader heeft de hele dag voedsel gezocht voor de kinderen.
Die zijn nog afhankelijk van hun moeder, die het eten uitbraakt...
dat ze gevonden heeft.
Dat van gisteren was heel leerzaam. We moeten ons beter gaan gedragen.
Vanavond gaan we niet zitten eten terwijl we voor de buis hangen.
We gaan aan tafel zitten eten zoals elk normaal gezin.
Tevreden, pap?
Mooi. Aanvallen maar.
Nee, we gaan eerst bidden. - Jappetaptap, bedankt voor de hap.
Nee. Let niet op hem, Heer. Kleppen dicht en buig je hoofd.
Wij danken U, Heer, voor deze gave uit de magnetron, die we niet verdienen.
Onze kinderen zijn onhandelbare vlegels. Ze gedragen zich als wilden.
Hebt U ze op de picknick gezien? Natuurlijk, U bent aletend.
O, waarom straft U me met dit gezin?
Amen. Eten maar.
Wacht. - Maar Homer...
hoe lang blijf je ons nog zwart maken bij die Man boven?
Soms denk ik dat we het ergste gezin in de stad zijn.
Dan moeten we naar een grotere stad.
Maak je niet dik, pap. - Alle gezinnen zijn zoals wij.
O ja? Er is maar één manier om daarachter te komen. Kom mee.
Kijk, geen geruzie of geschreeuw. - Geen geboer.
De vader draagt een overhemd. - Kijk, servetten. Dat zijn rare lui.
O ja? Kijk maar eens bij huis nummer twee.
Wat doen ze? - Ze voeren een gesprek.
Ze vinden praten leuk. - Wat zouden ze zeggen?
Ik hoor geritsel in de struiken, pap. - Ik ook. Pak het geweer maar.
Waar gaat hij heen?
De pijp en pantoffels voor z'n vader halen.
Moet je zien. Wat een puinhoop.
Het is erger dan je denkt. Ik heb net een bloembed kapotgetrapt.
Homer, dit is ons huis. Kom je binnen?
Nee, ik wil alleen zijn met m'n gedachten.
Nog een pilsje.
Wat heb je? Het bloederigste gevecht van 't jaar en je zit er verloren bij.
Avond, Moe. - Zoutjes?
Nee, we hebben dienst. Pils maar.
Twee piek, jongens. Nee, geintje.
We zoeken een stel gluurders die de buurt terroriseren.
Af, Bobo. Laat die aardige mensen van hun pilsje genieten.
Let maar niet op de hond.
Wat heeft Bobo? - Ik heb een paar worstjes in m'n zak.
Natuurlijk. Kom, stomme hond.
M'n moeder heeft eens iets gezegd dat me is bijgebleven, Moe.
Ze zei: 'Homer, je bent een grote teleurstelling'...
en, God hebbe haar ziel, dat had ze scherp gezien.
Het is jouw schuld niet. Je hebt vervelende, onhandelbare kinderen.
Zo zijn m'n kinderen niet. Nou ja, twee niet.
Hoezo? Ken ik er twee niet? - Hier zijn er vijf die je niet kent.
Mogelijk gemaakt door dr. Monroe's centrum voor gezinstherapie.
Ga je niet naar je werk, schat? - Nee, geen zin.
Geef 't toe, je hebt een probleem. - Hou jij je mond nou maar.
Hou jij je mond maar. - Nee, jij.
Hou allebei je mond dicht.
Ik ben dr. Monroe. Komt dit tafereel u bekend voor? Dan kan ik u helpen.
Geen pillen of dieet. Harmonie in het gezin of anders dubbel geld terug.
Bel vandaag nog:
dr. Monroe's centrum voor gezinstherapie. Bel maar meteen.
Zal ik het ooit leren? Het antwoord op problemen vind je niet in de fles...
maar op tv.
Tijd voor een familiebijeenkomst. - Waarom niet als jij tv kijkt?
We weten allemaal dat dit gezin naar een psychiater moet.
Ik heb een afspraak met dr. Monroe. - Die vent op tv?
Die dokter die worstelen sponsort? - Boksen, dat is iets heel anders.
Doen we daar nou wel goed aan?
Ik heb dit grondig bestudeerd, en van alle reclamefilmpjes was dit 't beste.
Het kost 250 dollar. - Zo veel geld hebben we niet.
Er zit niets anders op. Haal het geld voor de studie van de kinderen.
Waarom nu zuinig aan doen op de gok dat ze ooit gaan studeren?
28, 29, 50.88 dollar en 50 cent.
Is dat al het geld dat we al die jaren gespaard hebben?
Dit betekent een beurs.
Om dit gezin te redden zullen we het hoogste offer moeten brengen.
Pandjeshuis
Alsjeblieft, niet de tv verpanden. - Alles liever dan dat.
Kunnen we de trouwring niet belenen?
Dat waardeer ik, schat, maar we hebben 150 dollar nodig.
Wat kan ik voor je doen, Simpson?
Zou je 150 dollar willen geven voor deze fraaie tv?
Doet hij het goed? - Reken maar.
Akkoord. Ik neem hem.
Het studiegeld voor de kinderen, de tv. Je richt je gezin te gronde.
Je moet er wat voor over hebben.
Betaalt u contant of per cheque? - Contant. Ik heb 250 dollar bij me.
Ik heb het hier. Alstublieft. Kijk. Controleer maar.
250 hele dollars.
Je moet haar de grote lege plek waar de tv stond laten zien.
Kom, we gaan vieren dat we nu onze gevoelens voor elkaar kunnen tonen.
We gaan ergens chocolade-milkshakes drinken.
Daar gaan m'n jongemeisjesdromen.
Ik ben dr. Monroe. U herkent me vast wel van de tv.
Die hebben we niet.
Rem dat meisje niet af. Je gezin moet zich vrij kunnen uitdrukken.
Vandaar dat papier en die stiften.
Jullie moeten tekenen waar je bang voor bent, wat je ongelukkig maakt.
Haal maar eens diep adem...
en begin.
Dat is geen verrassing.
Wat heb je voor ons, Homer?
Sorry, ik lette even niet op.
Als je wel had opgelet...
had je kunnen zien dat je gezin je als een strenge gezagsfiguur ziet...
een bruut misschien. - Nee, dat klopt niet.
Bruut is een sterk woord. - Ja dokter, een geslaagde diagnose.
Dat doet de deur dicht.
Je wilt elkaar afmaken. Dat is goed en gezond. Conflicten zijn niet slecht.
Jullie moeten alleen wel m'n speciale knuppels gebruiken.
Prima idee. - Ik zie het niet zo zitten.
Nog eens diep ademhalen.
Wacht eens. Er zit rubber om deze stokken. Wat een onzin.
Zonder rubber is veel beter.
Nee, niet waar. - Ziet u wel?
Geef hier. Hiermee eindigt dit deel van de behandeling.
Zijn we genezen? - Natuurlijk niet.
Dat komt, maar het vereist een wat meer onorthodoxe methode.
Onortho-wat? - Geen nood. Dat leg ik wel uit...
terwijl ik... de generator aanzet.
Zit iedereen goed? Mooi. Je mag niet aan de knoppen vóór je komen.
Je bent namelijk verbonden met de rest van het gezin.
Jij kunt hen een schok geven, en zij jou.
Even testen. - Nee, nog niet.
Dit is aversietherapie. Als iemand je gevoelens kwetst...
kwets je hem fysiek. Geleidelijk leer je elkaar helemaal niet te kwetsen.
Zou dat niet geweldig zijn? - Jazeker, dokter.
Hoe kon je je zusje een schok geven? - M'n vinger gleed uit.
Die van mij ook.
Hou op, allebei.
Wacht nou eens even. Ho. Stop.
Zo wordt niemand gezond.
Iemand verspilt daar een hele hoop energie.
Uitstekend. Misschien is die mode om energie te besparen morsdood.
Dr. Monroe, uw andere patiënten gaan ervandoor.
Jullie vernielen de apparatuur.
Wat zit je haar leuk, mam. - Ik vond dat we goed vooruitgingen.
Nee, jullie zijn verloren. Jullie moeten weg.
Wacht eens even. Uw reclame zei: het gezin gelukkig of dubbel geld terug.
Maar dat was alleen maar...
Akkoord. Haal het geld.
Vijfhonderd. Ga nu, en vertel niemand hiervan.
Wauw. Vijfhonderd dollar.
Wat heerlijk. Onze eerste aangename verrassing.
En we hebben het echt verdiend. - Goed gedaan, pap.
Moeten we niet naar de pandjesbaas om onze tv terug te halen?
Dat rotding? Van z'n leven niet. We kopen een nieuwe tv, grootbeeld...
levensechte kleuren en een roltafeltje om hem de eetkamer in te rijden.
We houden van je, Homer.
Ondertiteling: Suzanne Vosshard